Niet zo heel lang na ons vorige verhaal, maar toch alweer een hoop meegemaakt. Op 19 November zijn we ´s ochtends om half 11 met het vliegtuig naar de Galapagos vertrokken. Het was wel weer vroeg opstaan, vooral omdat de avond daarvoor weer goed gezellig was. Dat krijg je als je een cocktail klas op school krijgt voor 2 dollar! Maargoed, we zitten dus op het vliegveld en het schijnt hier heel normaal te zijn om vertraging op te lopen op binnenlandse vluchten dus vertrokken we driekwartier later. Met een tussenlanding in Guiyaquil kwamen we na 3 uur vliegen aan op de San Cristobal. Na ontvangst op het vliegveld, wat overigens helemaal niks voor stelt, gingen we met een pick-up truck naar de haven. Vandaar met de Panga (soort speed bootje) naar onze boot, de Sulidae. Waar we meteen met onze neus in de boter vielen want we mochten meteen aan de lunch beginnen. Het eten was de hele reis top, veel variatie en lekker klaar gemaakt. Na de lunch dan onze spullen in onze ´kamer´ neerleggen, dit was wel ff wennen want het was niet meer dan een hokkie met 2 bedden half boven elkaar.

Na deze kennismaking met de boot gingen we dan met de groep naar op pad naar onze eerste ontmoeting met zeeleeuwen. De groep bestond overigens uit 4 Amerikanen, 5 Duitsers, 1 Ier, en wij tweeen, later kwamen daar nog 2 Canadezen bij en gingen er vier andere mensen vanaf. Een prima groep om dingen mee te bekijken en ook gezellig bij het eten en op de boot. Terug naar onze eerste ontmoeting dus, schade: een Duitser met schrammen op zijn kont en een andere Duitser met tand afdrukken in zijn rug. Blijkt dus dat een mannetjes zeeleeuw toch niet zo heel tam lijkt als hij is en je moet dus wel op afstand blijven. De vrouwtjes zijn heel anders, die komen gewoon in het water om je heen zwemmen en met je spelen.

Na dit eerste avontuur is onze reis grofweg als volgt verlopen. Op San Cristobal hebben we Kicker Rock en Playa Ochoa bezocht. Van daar zijn we naar Santa Cruz gevaren waar we naar het Darwin Station zijn geweest, hier worden schildpadden gefokt om de natuurlijke populatie te ondersteunen. Vervolgens ging de reis naar Isla Floreana wat ver in het zuiden van de Eilanden groep ligt. Hier hebben we gesnorkelt met pinguins en hebben we een piraten schuilplaats hoog op het eiland bekeken. Van Floreana gingen we naar Isabella. Dit is het grootste eiland en daar zijn we twee dagen gebleven. Op de eerste dag was het meteen raak, we gingen paardrijden! Blijkt dat een paard in Ecuador erg goed tegen schoppen kan want hoe hard je ook schopt hij gaat echt niet harder lopen, pas als de zweep er aan te pas komt gaat hij als de wind. Op de heenweg naar de vulkaan krater hadden Niels, Walter (Amerikaan) en ik dat nog niet heel erg goed door dus we zaten als een stel debielen op die paarden te schreeuwen zodat ze maar iets harder gingen lopen. Uiteindelijk wel heel erg goed vermaakt. Na 8 kilometer kwamen we dan aan bij de rand van de krater die echt gigantisch is. Zeker anderhalve kilometer in doorsnede en volledig bedekt met lava. Terug was een ware hel aangezien het niet echt lekker zitten is op zo´n paard berg afwaards waren blij toen we er weer af konden stappen.

Terug bij het strand kregen we nog wel de mooiste show van de Galapagos te zien toen zeker 200 Blue Boobies (Die vogels met die blauwe voeten;)) aan het vissen waren. Ze vliegen met z´n allen bij elkaar en storten dan massaal in zee als een soort torpedo´s, te zien op een van de filmpjes. Op Isabella hebben we verder ook nog White tip taled sharks gezien maar dit was helaas wel vanaf de kant en niet tijdens het snorkelen.

Van Isabella ging de tocht weer terug naar Santa Cruz. Hier gingen we naar een boerderij waar veel wilde land schilpadden liggen/dobberen/grazen, kortom gewoon weg helemaal niks liggen te doen. Ze zijn echt super om te zien maar na een honderd of 2 begint de verveling wat toe te slaan. Dus dan nog maar wat foto´s van Leguanen maken die er met bosjes te vinden zijn. Maar gewoon stug door fotograferen natuurlijk want elke leguaan is er 1!

Ons laatste eiland was weer San Cristobal vanwaar we natuurlijk met vertraging weer naar Quito vlogen.

Naast alle natuurlijk schoon was het natuurlijk ook gewoon lekker op het dek chillen in de zon en veel zwemmen en snorkelen. Slapen ging de eerste avonden echt heerlijk met dat rustige wiegen in de haven. Maar de laatste nachten waren meer jezelf in bed zien te houden dan echt slapen, de boot ging zo heen en weer dat je je echt klem in bed moest leggen om te kunnen slapen. De crew was super gezellig, vooral het oude mannetje dat de kamers schoon hield en eten op diende was een halve clown, schoot al in de lach als je alleen zijn kop maar zag. Kost totaal wel een boel geld maar het is wel wel waard. En naar verhalen van andere mensen te horen hebben wij het getroffen met onze boot, geen motor schade of vastgelope boot voor ons gelukkig.

Het volgende verhaal zal denk ik ergens uit de kust streek komen aangezien we morgen vertrekken naar Canoa waar we hopen te kunnen surfen en waar veel mensen zijn die we al hebben leren kennen. Voor de foto´s en filmpjes klik hier als je op sets klikt krijg je alle foto categorieen te zien met daarbij de video´s.

Adios