Vorig verhaal zaten we net 50 uur in de bus, tel daar nu maar weer 40 uur bij op! Je zou zeggen dat je dan wel een heel eind op weg kunt zijn maar dat valt hier vies tegen. In afstand zijn we misschien net vanaf Utrecht naar Lyon gereden. Maar uiteraard was dat niet voor niets en hebben we weer een boel dingen gezien.

Het laatste verhaal kwam nog uit Chiclayo en daar zijn we totaal drie dagen gebleven. We hebben cultureel gedaan en de Lord of Sípan bezocht in zijn museum. Een kleine mummy, maar wel met een enorme berg goud bij zich. Natuurlijk kan er in zo´n graf niet een bewaker ontbreken en om te voorkomen dat hij zou weglopen uit het graf hakten ze zijn voeten eraf na hem vermoord te hebben. Zo bleef hij mooi op zijn plaats. Naast de bewaker liggen er ook nog een paar vrouwen, een hond, een jongetje en een lama in het graf om er maar voor te zorgen dat de Lord goed voorbereid naar het volgende leven kon gaan.

Een half uur van het museum liggen de piramides van Tucumbe, naja piramides, het zijn meer hopen zand in de vorm van een piramide. Omdat de Moche hun huizen en gebouwen van klei maakten zijn ze in de loop van de tijd door regen en wind veranderd in hopen zand.

Na dit culturele uitstapje weer even chillen op het strand van Pimientel. Echt relaxen werd het niet omdat je ongeveer gezandstraald werd op het strand maar een biertje drinken op de boulevard maakte een boel goed!

Genoeg verbrand voor dit moment besloten we om het rondje: Chachapoyas, Cajamarca, Trujillo te gaan maken. Marion besloot om nog met ons mee te reizen aangezien er op dat rondje nog veel te zien is. Eerst dus met de (afgeraden) nachtbus naar Chachapoyas. De nachtbus is eigenlijk heel relaxt maar toch nog maar even vier uurtjes gaan slapen toen we aankwamen. Het eerste hostel was trouwens een drama, zwarte paddestoelen op het plafond, een rotte lucht in de kamer en geen deur in het toilet dus maar snel naar een ander hostel. Niet veel beter maar bovenstaande was beter en het koste maar $5 dus waar hebben we het over. Dezelfde dag nog twee trips geboekt en een enorm stuk chocolade taart gegeten, gewoon omdat het kon.

De volgende dag stond de trip naar de Gocta waterval op het programma. Dit is de op twee na hoogste waterval ter wereld, 772m in twee delen. Om er te komen moet je wel eerst 2,5 uur lopen en dit was niet echt heel makkelijk na alweer een feest de avond ervoor. Voor 28000 man heeft Chachapoyas enorm veel clubs en een local had ons op sleeptouw genomen dus dan kan je niet echt nee zeggen. Maar goed, na 2,5 uur was de drank er wel uit gezweten en kwamen we aan bij de waterval. Je kunt beter spreken over een neveldamp omdat het water op de boden bijna geheel uit damp bestaat maar nog steeds de moeite waard om te bekijken. Hierna natuurlijk weer 2,5 uur terug lopen en dan zal je net zien gaat de zon doorbreken. Volledig doorweekt kwamen we weer aan in het begin dorp waar we lunch zouden krijgen. Natuurlijk uitgehongerd keken we hier enorm naar uit. Krijg je soep met eenden lever, droog stuk eend met rijst en een koud waterig theetje! Terug in Chachapoyas snel naar de Chinees voor een vol bord goed eten. Na het eten natuurlijk weer stappen. Het is in Peru wel iets anders dan in Ecuador waar je gewoon beetje salsa kon dansen en dan was het wel prima. Hier is het weer meer andere muziek en dus meer een Nederlandse dansvloer met het verschil dat je nog steeds een halve meter boven iedereen uitsteekt. Niels lijkt zich hier beter in te voelen.

Na vijf uur slaap weer uit de veren, op naar weer een volgende tocht. Dit keer naar Kuelap, na Machu Pichu de grootste ruine van Peru en naar later bleek volledig de moeite waard om te bezoeken. Het ligt verscholen in de bergen en na een busrit van 2,5 uur kwamen we er aan. De stad is omringt door een muur van 7 meter hoog die een omtrek van een kilometer heeft. Ooit woonden er 3000 mensen in de stad. Normaal duurt een rondleiding 2 tot 2,5 uur maar wij deden er meer als 3 uur over. Dit was volledig de schuld van een Peruaanse vrouw die echt om de vijf meter zelf op de foto moest met een hoop stenen. Af en toe moest haar man dan ook nog op de foto of moesten ze samen. Iedereen ergerde zich al maar dat deed haar niets en het werd nog erger. Na het bezoek was er om 4 uur lunch in een dorpje op de weg terug. Hier ging iedereen eten en wie deed er natuurlijk weer ONWIJS lang over haar eten, mevrouw natuurlijk! Heel de bus zat alweer vol en zij zat nog te eten. Het is jammer dat we nog niet vloeiend in het schelden in het spaans zijn, maar das misschien maar goed ook

Vanaf Chachapoyas zijn er twee opties om Cajamarca te bereiken, 12 uur met de bus direct, of 18 uur indirect via Chiclayo. De lonely planet adviseert het laatste en daarom doen wij dat natuurlijk niet! Om 6 uur vertrok de bus richting Cajamarca en precies 12 uur later kwamen we aan. Dat klinkt netjes, maar word pas bizar als je weet dat we maar 300km afgelegd hebben over ongeasfalteerde wegen. Toch was het helemaal de moeite waard, het uitzicht was op sommige punten onwijs mooi en achter de bus chauffeur hadden we prima plaatsen met een meter beenruimte. Na twaalf uur toch maar een wat luxer hostel geboekt om even lekker te kunnen slapen na wat mindere nachten. Hier ook voor het eerst Cavia (Cuy) op, en dat is nog best goed te doen ook! Er werd aangeraden om met handen te eten dus wie ben ik om dat dan niet te doen.

Cajamarca is verder niet heel erg interessant. Inca Atahualpa is hier vermoord door de spanjaarden en heeft ze ook nog eens enorm veel goud gegeven en er zijn warm water bronnen waar de Inca´s hun bad namen. Wij zijn daar ook heen geweest en hebben ook maar even een massage erbij genomen. Zwemmen was ook nog een mogelijkheid maar dan moet je natuurlijk wel je zwembroek meenemen (Niels), een massage is misschien ook niet ideaal voor hem want te relaxt ging hij ´s avonds ook nog even plat op z´n bek over een brandkraan. Gelukkig ving de zak met was de val wat op. Snel weer de bus in naar Trujillo voor Niels zich van kant maakt!

In Trujillo hebben we afscheid van Marion genomen die minder tijd heeft en daarom gelijk weer de nachtbus naar Huaraz nam. Wij namen de taxi naar Huanchaco, een surfdorp aan de kust. Het daar was super met lekker eten, hangmatten, en het strand op 50m afstand. De eerste twee dagen gelijk een surfboard gehuurd en peddelen voor het leven. Totaal hebben we misschien 5 golven weten te pakken maar aan het einde van de dag waren we helemaal verrot. Lopen met een longboard voor een paar kilometer is ook niet echt aan te raden maja toch wel de moeite waard. De golven zijn trouwens bizar daar, ze slaan op het strand en dan terug in de zee waar ze op de volgende golf botsen waardoor je een soort wand van water krijgt. Vet om in te zwemmen maar de rotsen op de bodem zijn iets minder als je erop gegooid word.

Na drie dagen relaxen op het strand zijn we nu in Huaraz, we hebben vanacht de nachtbus genomen en gaan morgen voor 4 dagen de bergen in. Huaraz ligt bij nationaal park Cordilleras Blanca wat na de Himalaya de hoogste bergketen te wereld is met 22 toppen boven de 6km. Muts, wanten en dikke broek gaan mee en we hopen dat het niet teveel gaat regen/sneeuwen. Ook nog even snel naar de kapper en dat is hier goed te doen voor 1 euro! Hoe het gegaan is in de bergen volgt weer later!

En foto´s natuurlijk weer via deze link