Inmiddels zitten we al in Argentinië, maar drie dagen geleden zijn we terug gekomen van Paaseiland. Eigenlijk stond Paaseiland nooit echt in de planning, omdat we er vanuit gingen dat het veel te duur zou zijn, aangezien wij precies in het hoogseizoen in Chili zouden zijn. Maar toch maar even gecheckt bij het LAN kantoor en we kregen een aanbieding om voor 440 euro p.p. te vliegen en dat konden we natuurlijk niet weigeren.

Voordat we vlogen ook maar even gekeken of we misschien een hostel konden boeken en we vonden uiteindelijk een camping voor 7,5 euro p.p., dus die ook maar gelijk gereserveerd.Op woensdag de 10e met een tas vol spaghetti (want eten op het eiland is duur) richting het vliegveld. We hadden al gehoord dat er wat problemen waren op het vliegveld, maar we hadden niet verwacht dat alles naar buiten in tenten was verplaatst; we mochten heel het gebouw niet eens in. En heel erg lekker was het niet om met 30 graden in een tent te wachten, maar daarna wel weer een super chill vliegtuig richting Paaseiland. Vijfenhalf uur later (veel te kort, want we hadden maar 1 van de 25 films gezien) stonden we op Paaseiland, meer dan 3500 km van de bewoonde wereld. We zouden worden opgehaald door de eigenares van de camping, maar volgens haar hadden we onze reservering niet bevestigd. Gelukkig had ze nog wel een tent over en hoefden we niet opnieuw een slaapplek te zoeken. Dezelfde avond een Italiaan ontmoet van 22, die al een heel plan had voor de komende dagen. Wij kwamen zoals gewoonlijk aan met geen enkel idee van wat we zouden gaan doen, dus toen hij voorstelde om samen het eiland te bekijken, zeiden wij gelijk ja.

De eerste echte dag op het eiland hebben we een wandeltocht gedaan naar een vulkaan, waarvan de krater gevuld is met water en planten die daar als een soort van ijsschotsen groeien. Daarna Orongo bezocht, een heel oud dorp waar de ´birdman´ woonde. Elk jaar werd er een competitie gehouden, waarbij mannen naar een eiland moesten zwemmen, waar ze het ei van een vogel moesten zoeken en dat vervolgens terug brengen. Volgens verhalen bleven ze soms wel twee weken wachten op het eilandje, totdat een vogel een ei legde. Degene die het ei als eerste terugbracht werd de ´birdman´ en verbleef vervolgens een jaar in Orongo om het eiland te beschermen met zijn magische krachten. Hij beschikte bovendien over een tiental maagden die al een jaar lang in afzondering leefden. In hoeverre hij zijn dagen besteedde met het beschermen van het eiland valt dus te betwijfelen.

De dagen erna hebben we een jeep gehuurd en zijn we alle sites op het eiland gaan bekijken. Jammer genoeg zijn erg veel sites wel erg aan elkaar gelijk en nadat we een stuk of 20 moai´s (beelden) plat hadden zien liggen, werd het toch wel wat saai. Er zijn maar een paar plekken op eiland waar de beelden wel rechtop staan, want vroeger hebben de rivaliserende clans op het eiland de meeste beelden omgeduwd. De meest indrukwekkende plek op het eiland is in het midden van het eiland, waar de groeve ligt, waar alle beelden werden gemaakt. Rond deze vulkaan staan tientallen beelden, die nog in goede staat verkeren. Een hele mooie plek, maar de magische krachten van het eiland hebben wij alleen niet kunnen voelen.

Daarnaast zijn we bewapend met onze zaklampen lavatunnels in geweest. Er schijnt een heel complex aan lavatunnels te liggen onder de grond en wij hebben daar een gedeelte van bekeken. Het mooiste wat we daar hebben gezien was een ruimte waar een deel van het plafond was ingestort, waardoor er een gat onstond van een paar meter breed. En daar groeide precies één boom vanuit de tunnel omhoog. Het was echt zo´n plek die je alleen in films of op schilderijen ziet, heel onwerkelijk. Wij hebben er alleen niet een hele goede foto van kunnen maken, maar onze Italiaanse vriend had een camera en lensen bij zich die bij elkaar toch wel een paar duizend euro moeten hebben gekost, dus van hem ontvangen we nog wat foto´s.

Onze maaltijden ´s avonds bestonden op één avond na steeds uit spaghetti. De avond dat we van de pasta verlost waren, organiseerde de eigenares van de camping een soort van barbecue. Vis, vlees en kip werd gebakken in een kuil met hete stenen en bananenbladeren. Super lekker en er was zo veel dat niet eens alles opging.

De laatste dag, een zondag, hebben we samen met de locals de dag doorgebracht op het strand. Het water was verbazingwekkend warm vergeleken met Chili en een dagje in zee en op het strand onder een palmboom doorbrengen was zo gek nog niet.

Nog even iets totaal anders dan Paaseiland; gisteren hebben we even decadent gedaan tijdens een wijn(fiets)tocht. Gezellig met een hele groep op de fiets langs wijnerijen en overal wijn proeven. Ik weet niet of we nu een Malbec van een Syrah of een Cabernet Sauvignon kunnen onderscheiden, maar lekker was het allemaal wel. De tocht nog even afgesloten met een shotje absinth en toen weer met de bus terug naar het centrum van Mendoza. Gisteravond was het trouwens St. Patricks Day dus dat moest ook nog even gevierd worden in de Irish Pub. Het was alleen zo druk dat het een half uur duurde voordat we een biertje hadden en na 2 uur hebben we het dan ook maar voor gezien gehouden.

Vanavond pakken we de bus naar Bariloche en gaan we eindelijk iets koudere gebieden in op weg naar Patagonië.

De foto´s van Paaseiland kan je HIER vinden.